Aşk İki Kişiliktir

Değişir yönü rüzgarın

Solar ansızın yapraklar;

Şaşırır yolunu denizde gemiBoşuna bir liman arar;Gülüşü bir
yabancınınÇalmıştır senden sevdiğini;İçinde biriken zehirSadece kendini
öldürecektir;Ölümdür yaşanan tek başına,Aşk, iki kişiliktir. Bir
anı
bile kalmamıştır Geceler boyu
sevişmelerden Binlerce yıl
uzaktadır Binlerce kez
dokunduğun ten; Yazabileceğin
şiirler Çoktan
yazılıp
bitmiştir; Ölümdür yaşanan tek
başına. Aşk, iki
kişiliktirAvutmaz olur artıkSeni bildiğin
şarkılar;Boşanır keder
zincirlerindenSular tersin tersin akar;Bir hançer
gibi
çeksen de sevginiOnu
ancak öldürmeye yarar:Uçarı kuşu sevdanınAlıp
başını
gitmiştir;Ölümdür
yaşanan tek başına.Aşk, iki
kişiliktir. Yitik bir
ezgisin sadece
Tüketilmiş ve düşmüş gözden;
Düşlerinde bir çocuk
hıçkırır Gece camlara
sürtünürken; Çünkü hiç bir
kelebek Tek başına
yaşamaz sevdasını, Severken
hiç bir
böcek Hiç bir
kuş yalnız değildir;
Ölümdür yaşanan tek
başına,
Aşk, iki kişiliktir.Temmuz
1993
Ataol
Behramoğlu

Her Şey Sende Gizli

Yerin seni çektiği kadar ağırsın

Kanatların çırpındığı kadar hafif..

Kalbinin attığı kadar canlısın

Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...

Sevdiklerin kadar iyisinNefret ettiklerin kadar kötü..

Ne renk olursa olsun kaşın gözün

Karşındakinin gördüğüdür rengin..

Yaşadıklarını kâr sayma:

Yaşadığın kadar yakınsın sonuna;

Ne kadar yaşarsan yaşa,

Sevdiğin kadardır ömrün..

Gülebildiğin kadar mutlusun

Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin

Sakın bitti sanma her şeyi,

Sevdiğin kadar sevileceksin.

Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer

Ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın

Bir gün yalan söyleyeceksen eğer

Bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın.

Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret

Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın

Unutma yağmurun yağdığı kadar ıslaksın

Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak.

Kendini yalnız hissettiğin kadar yalnızsın

Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü.

Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin..

İşte budur hayat!İşte budur yaşamak,

bunu hatırladığın kadar yaşarsın

Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün

Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun

Çiçek sulandığı kadar güzeldir

Kuşlar ötebildiği kadar sevimli

Bebek ağladığı kadar bebektir

Ve her şeyi öğrendiğin kadar bilirsin bunu da öğren,

Sevdiğin kadar sevilirsin...

Can Yücel

sen şimdi çok uzaktasın aşılmaz yolların arkasında...

Yürümek;

yürümeyenleri arkanda boş sokaklar gibi bırakarak,

havaları boydan boya yarıp ikiye

bir mavzer gözü gibi karanlığın gözüne bakarak
yürümek!..
Yürümek;

dost omuzbaşlarını omuzlarının yanında duyup,

kelleni orta yere
yüreğini yumruklarının içine koyup

yürümek!..

Yürümek;

yolunda pusuya yattıklarını,

arkadan çelme attıklarını bilerek
yürümek...
Yürümek;

yürekten gülerekten
yürümek...

Nazım Hikmet Ran

Hayat Gül Kokulu Bir Sağanak Yine

gözlerimin önünde ıslak dağların kabaran yalnızlığı

ne varsa uçurumlar eşiğinde hüzünlerle yalpalayan

ne varsa gözlerimin önünde

ve hayat gül kokulu bir sağanak yine

birşeyler anlatmak istiyor

hayat ve alıp götürmek bir şeyleri kurt sofralarına

gün batıyor gün batıyor

bukağısı paslı bir sevinç oluyor yalnızlığım

unutuyorum sevgilim suretini

durgunluğun "niçin"di unutuyorum

gün batıyor ürkek yıldızlar dolanıyor yalnızlığıma

umurumda değil ne yağmur

ne ayaz ne de kerpiç kokusu havada unutuyorum

/sabaha/kadar/ gün batıyor

sonra bir akasyayı okşuyor gözlerim

geciken sabahlara koşuyor kuşlar gözlerimin önünde

ve hayat gül kokulu bir sağanak yine